2010-05-20

Turystyka przynosi nie tylko pozytywne, ale i ujemne skutki dla obszarów recepcyjnych (krajów, regionów i innych obszarów odwiedzanych przez turystów).

EUFUNKCJE (pozytywne skutki turystyki):
ZDROWOTNA (lecznicza, rehabilitacyjna, profilaktyczna). Turystyka może wpływać na ogólny rozwój sprawności i wydolności fizycznej organizmu. Podczas niej następuje regeneracja sił fizycznych, ale również oddziałuje ona na siły psychiczne. W innym klimacie następuje uodpornienie przeciw chorobom, ponieważ ciało hartuje się na negatywne wpływy pogody. A dla niektórych najważniejszy staje się fakt, że przeciwdziała procesom starzenia się organizmu. Izolując się od naturalnego środowiska człowiek rezygnuje z pozytywnego oddziaływania na organizm ludzki różnorodnych bodźców fizycznych, takich jak: słońce, las, śnieg, morze, jezioro. Słońce wpływa na poprawę termoregulacji ustroju , wspomaga przyswajanie wapnia i żelaza, zwiększa produkcję hemoglobiny oraz wzmaga ogólną odporność na czynniki chorobotwórcze. Las to zbawienna regeneracja psychiczna organizmu. Ich specyficzny klimat zmniejsza prędkość wiatru, łagodzi warunki solarne, zmniejsza zawartość pyłów i CO2 w powietrzu, wzrasta ilość tlenu i ozonu i zmniejsza wahania temperatur dobowych. Śnieg oczyszcza atmosferę z pyłów, bakterii i zanieczyszczeń gazowych. Niska temperatura i wiatr stwarzają warunki do hartowania organizmu. Śnieg wytwarza korzystne dla ustroju promieniowanie nadfioletowe. W powietrzu przybrzeżnym zawarte są: jod, ozon, tlen, brom i elektrolity, które korzystnie wpływają na błony śluzówek, przemianę materii oraz usprawnia czynności oddychania (pogłębienie oddechu, powiększenie pojemności płuc). Pobyt nad morzem działa korzystnie w leczeniu chorób dróg oddechowych, astmie oskrzelowej, rozedmie płuc, pylicach i zatruciach przemysłowych. Góry to zwiększona termoregulacja. Pobyt w miejscu górzystym przyspiesza i pogłębia oddech, oraz podwyższa ciśnienie krwi. Na skutek rozrzedzonego powietrza, niskiego ciśnienia atmosferycznego, obniżonej zawartości pary wodnej i temperatury wzmaga również akcję serca.

WYPOCZYNKOWA (rekreacyjna, usportowiona). Na walory wypoczynkowe składa się zespół cech niezbędnych, czyli minimum dla wypoczynku, oraz korzystnych, które podnoszą wartości wypoczynkowe terenu. Do cech niezbędnych zaliczają się czyste powietrze (wolne od zanieczyszczeń), cisza, niski stopień urbanizacji, walory estetyczne krajobrazu oraz brak przeciwwskazań klimatycznych. Do cech korzystnych zaliczamy walory lecznicze, korzystne warunki bioklimatyczne, szczególne walory widokowe krajobrazu oraz warunki do uprawiania czynnego wypoczynku.

KSZTAŁCENIOWA (edukacyjna, poznawcza). W turystyce zaspokajanie potrzeb intelektualnych jest również bardzo istotne. Ważne, żeby w miejscu tymczasowego pobytu poznać zabytki, dzieła sztuki, instytucje kulturalne, obszary pamięci narodowej, kulturę ludową kształtując tym samym odpowiedni stosunek do dóbr kulturalnych i sztuki.

WYCHOWAWCZA Wychowawczym celem turystyki jest kształtowanie osobowości człowieka oraz przygotowanie go do życia w społeczeństwie. Turystyka skłania do samodzielnego zdobywania wiedzy, oraz wdraża do racjonalnego spożytkowania czasu wolnego. Kształtuje postawy międzyludzkie, postawy społeczne.

<poprzednia .. 2 nastepna>
1 2

brak komentarzy